Poradnia geriatryczna

Wraz ze zmianami demograficznymi, których efektem jest dynamiczny wzrost liczby populacji osób starszych (powyżej 65 roku życia), we wszystkich krajach świata, bez wyjątku, coraz więcej uwagi poświęca się geriatrii, co jest uwarunkowane wybitnie specyficznym charakterem opieki nad pacjentem w wieku podeszłym.

Działalność poradni geriatrycznej ma na celu zapewnienie kompleksowej opieki medycznej osobom, które ukończyły 65 rok życia.

Opiekę sprawuje wielodyscyplinarny zespół specjalistów w skład którego wchodzą:
– lekarze: geriatra, specjalista medycyny paliatywnej, anestezjolog, hematolog, kardiolog, neurolog i inni specjaliści.
– wykwalifikowane pielęgniarki geriatryczne,
– psycholog
– wolontariusze.

Opieka świadczona jest w warunkach ambulatoryjnych oraz w uzasadnionych przypadkach w warunkach domowych.

Rejestracja czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00
tel.: 61 855 11 76/ fax.: 61 855 32 30

Wymagane dokumenty:
– skierowanie od lekarza POZ (lekarza rodzinnego),
– legitymacja ubezpieczeniowa.

Celem opieki geriatrycznej jest jak najdłuższe zachowanie sprawności i samodzielności przez osoby w podeszłym wieku. Obejmuje ona swoją opieką zwłaszcza te osoby starsze, których problemy związane są z:
– nasileniem zaburzeń somatycznych przez zaburzenia psychiatryczne (depresja i otępienie) lub czynniki psychospołeczne,
– niespecyficzną manifestacją chorób sprawiającą trudności diagnostyczne i lecznicze,
– wielochorobowością (jednoczesnym występowaniem wielu patologii),
– polipragmazją (stosowaniem dużej liczby leków, często o działaniu przeciwstawnym),

Cechą charakterystyczną opieki geriatrycznej, odróżniającą ją od medycyny wieku średniego, jest jej interdyscyplinarność. Opieka realizowana jest przez zespół geriatryczny. Kompleksowa ocena geriatryczna obejmuje, poza badaniem internistycznym, również elementy badania neurologicznego i psychiatrycznego oraz ocenę stanu odżywienia pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na racjonalizację pobieranych leków. Zaznaczyć należy, że dokonanie takiej złożonej oceny nie jest możliwe, ani teoretycznie ani praktycznie w poradni lekarza rodzinnego. W wielu społeczeństwach na świecie zrozumiano, że tworzenie placówek geriatrycznych zmniejsza koszty leczenia osób starszych. Samodzielność w zakresie podstawowych czynności życiowych to, dla przykładu najlepsza profilaktyka odleżyn, których koszty leczenia są bardzo wysokie. Na obniżenie kosztów leczenia wpływa również zmniejszenie ilości pobieranych leków jako efekt walki z polipragmazją.

Znajomość specyfiki starzenia się w aspekcie upadków i ryzyka złamań pozwala uniknąć długotrwałych hospitalizacji. Dla pacjenta w wieku podeszłym hospitalizacja powinna być absolutną ostatecznością, gdyż niekorzystnie wpływa to na jego psychikę. Dodatkowym argumentem ekonomicznym na rzecz tworzenia jednostek geriatrycznych powinno być podejmowanie przez nie leczenie pacjenta w warunkach domowych..