(KRS: 0000076882) nr konta: BZ WBK S.A. 52 1090 1447 0000 0000 4404 7690 | ul. Bednarska 4 60-571 Poznań tel. (61) 855 11 76 fax (61) 855 32 30 |
| mapa serwisu | kontakt | 
|
|
|
poradnia geriatryczna Wraz ze zmianami demograficznymi, których efektem jest dynamiczny wzrost liczby populacji osób starszych (powyżej 65 roku życia), we wszystkich krajach świata bez wyjątku coraz więcej uwagi poświęca się geriatrii, co jest uwarunkowane wybitnie specyficznym charakterem opieki nad pacjentemw wieku podeszłym. |
||
|
Powołanie ogólno-dostępnej jednostki, zajmującej się kompleksową opieką geriatryczną dla społeczeństwa miasta Poznania i województwa uważaliśmy za potrzebę chwili. Aby to zamierzenie zrealizować utworzyliśmy przy naszym ośrodku - sumptem społecznym - Poradnię Geriatryczną. Ze względu na interdyscyplinarny charakter tej opieki, do współpracy przekonaliśmy także innych specjalistów z zakresu: psychiatrii, neurologii, okulistyki, reumatologii, diabetologii, hematologii i dermatologii, a także psychologów. |
Celem realizowanym dzięki geriatrii jest jak najdłuższe zachowanie sprawności i samodzielności przez osoby w podeszłym wieku. Obejmuje ona swoją opieką zwłaszcza te osoby starsze, których problemy związane są z: nasileniem zaburzeń somatycznych przez zaburzenia psychiatryczne (depresja i otępienie) lub czynniki psychospołeczne, niespecyficzną manifestacją chorób sprawiającą trudności diagnostyczne i lecznicze, wielochorobowością (jednoczesnym występowaniem wielu patologii), polipragmazją (stosowaniem dużej liczby leków, często o działaniu przeciwstawnym), Cechą charakterystyczną opieki geriatrycznej, odróżniającej ją od medycyny wieku średniego, jest jej interdyscyplinarność, realizowana przez zespół geriatryczny. Kompleksowa ocena geriatryczna obejmuje, poza badaniem internistycznym, również elementy badania neurologicznego i psychiatrycznego oraz ocenę stanu odżywienia pacjenta. Szczególną uwagę zwraca się na racjonalizację pobieranych leków. Zaznaczyć należy, że dokonanie takiej złożonej oceny nie jest możliwe, ani teoretycznie ani praktycznie w poradni lekarza rodzinnego. W wielu społeczeństwach na świecie zrozumiano, że tworzenie placówek geriatrycznych zmniejsza w sposób wydatny koszty leczenia osób starszych. Samodzielność w zakresie podstawowych czynności życiowych to, dla przykładu najlepsza profilaktyka odleżyn, których koszty leczenia są bardzo wysokie. Na obniżenie kosztów leczenia wpływa również zmniejszenie pobieranych leków jako efekt walki z polipragmazją. Znajomość specyfiki starzenia się w aspekcie upadków i ryzyka złamań pozwala uniknąć długotrwałych hospitalizacji. Dla pacjenta w wieku podeszłym hospitalizacja powinna być absolutną ostatecznością, gdyż niekorzystnie wpływa to na jego psychikę. Dodatkowym argumentem ekonomicznym na rzecz tworzenia jednostek geriatrycznych powinno być podejmowanie przez nie leczenie pacjenta w warunkach domowych. W oparciu o wyniki badań wśród mieszkańców Poznania (prof. dr hab. Zbigniew Woźniak, Uniwersytet im. A. Mickiewicza - Instytut Socjologii) można z dużym prawdopodobieństwem szacować, iż mamy w Poznaniu następujące kategorie osób szczególnie zagrożonych utratą niezależności życiowej i wymagających opieki zdrowotnej: osoby niepełnosprawne stanowią 12-14% populacji (co czwarta osoba utraciła sprawność w wieku 40-49 lat, co piąta w wieku 50-59 lat), prawie 40% Poznaniaków choruje przewlekle, wśród najstarszych mieszkańców Poznania (w wieku 80 lat i więcej) znajdują się: ludzie poważnie chorujący i/lub o głębokim upośledzeniu sprawności funkcjonalnej- 38.0% - w tym: mieszkający samotnie - 9.0% sędziwi starcy - powyżej 90 roku życia - 11.0% osoby bez możliwości samodzielnego wykonywania podstawowych czynności życiowych (w stanie wolnym, mieszkające samotnie, bezdzietne) - 10.1% starsze małżeństwa z poważnym ograniczeniem sprawności: a) jednego ze współmałżonków - 9.3% b) obojga małżonków - 5.7% w grupie tzw. sędziwych starców (85 lat i więcej), wymagających specjalistycznej kurateli ze strony otoczenia i/lub stałej pomocy medycznej i pielęgnacyjnej znajduje się w Poznaniu od 15 - 20% ogółu osób w wieku 85 i więcej lat, co przekłada się na liczbę od 2200 - 3000 osób. |
||
